برگزاری رویداد «کار و اشتغالپذیری» در دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی - روابط عمومی
به گزارش روابط عمومی دانشگاه، رویداد یکروزه «کار و اشتغالپذیری» با هدف توسعه ارتباط دانشگاه و صنعت و فراهمسازی زمینه تعامل مستقیم دانشجویان و اعضای هیأت علمی با شرکتهای فناور، روز سهشنبه ۲۸ مهرماه، در پردیس ولیعصر (عج) دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی برگزار گردید.
به گزارش روابط عمومی، این رویداد به همت معاونت فناوری و نوآوری، با همکاری مرکز رشد نوین دانشگاه و با حمایت مالی صندوق نوآوری و شکوفایی برگزار شد و طی آن، ۲۵ شرکت فعال در حوزههای مهندسی عمران و مهندسی نقشهبرداری، فرصتهای کارآموزی و موقعیتهای شغلی خود را به دانشجویان و دانشآموختگان معرفی کردند. رویداد «کار و اشتغالپذیری» با هدف آشنایی دانشجویان و دانشآموختگان با ظرفیتهای اشتغال، فرصتهای مهارتآموزی، زمینههای همکاری در طرحهای تحقیق و توسعه و فرصتهای پسادکتری فناوری، بستری برای تعامل مستقیم میان دانشگاه و شرکتهای فعال در زیستبوم نوآوری و فناوری فراهم کرد.
برگزاری رویداد «کار و اشتغالپذیری» در دانشگاه صنعتی خواجهنصیرالدین طوسی، علاوه بر فراهمکردن فرصت آشنایی دانشجویان و دانشآموختگان با ظرفیتهای شغلی و مهارتی، زمینه گفتوگو و تبادل نظر میان دانشگاهیان، شرکتهای فناور و فعالان زیستبوم فناوری و نوآوری را درباره نیازهای صنعت، توسعه فناوری و ارتقای آمادگی دانشجویان برای ورود به بازار کار فراهم کرد.
طرح دیدگاههای مسئولان دانشگاه و صندوق نوآوری و شکوفایی در این رویداد، بر اهمیت اتخاذ رویکردی مشترک از سوی دانشگاه، صنعت و دانشجویان برای کاهش فاصله میان آموزش و اشتغال تأکید داشت؛ رویکردی که تحقق آن میتواند زمینه بهرهگیری مؤثرتر از ظرفیتهای علمی و فناورانه دانشگاهها، توسعه همکاریهای پژوهشی و فناورانه و افزایش فرصتهای اشتغال تخصصی را فراهم سازد.
رویداد کار و اشتغالپذیری، زمینهساز آشنایی دانشجویان با نیازهای صنعت و شرکت های فناور
در مراسم افتتاحیه این رویداد، دکتر طالعی، معاون فناوری و نوآوری دانشگاه، به تشریح چالشهای ارتباط میان دانشگاه و صنعت پرداخت.
وی با اشاره به نقد مشترک دانشگاهیان و صنعتگران در زمینه فاصله میان آموزشهای دانشگاهی و نیازهای بازار کار اظهار کرد: یکی از ایرادهای همیشگی صنایع به دانشآموختگان، عدم آمادگی آنها یا نداشتن دانش تخصصی لازم برای ورود به بخشهای خاص صنعت است؛ بهطوریکه صنایع مجبورند دورههای آموزشی جداگانهای برگزار کنند. از سوی دیگر، اساتید و دانشگاهیان نیز بر این باورند که سطح دانش فنی مورد نیاز برخی پروژههای صنعتی کمتر از توان علمی موجود در دانشگاههاست و نوعی شکاف میان عرضه علمی دانشگاه و نیاز واقعی بازار کار وجود دارد.
معاون فناوری و نوآوری دانشگاه افزود: برای حل این چالش در حوزه فناوری، برگزاری چنین رویدادها و نمایشگاههای کاری با حضور شرکتهای فناور اهمیت بالایی دارد. این برنامهها به دانشجویان کمک میکند تا از آغاز دوران تحصیل بدانند آنچه آموزش میبینند، چگونه در پاسخ به نیازهای صنعت و خلق کسبوکارهای دانشبنیان به کار گرفته میشود. ایشان در پایان خاطرنشان کرد که این رویدادها با حمایت صندوق نوآوری و شکوفایی، بستر مناسبی برای تبادل تجربیات، آشنایی با چالشهای مسیر فناوری و تسهیل ورود جوانان به بازار کار حرفهای فراهم میسازد.
فاصله دانشگاه و صنعت؛ چالشی نیازمند تعامل دوسویه
در ادامه این رویداد، دکتر خادم، مدیر برنامهریزی فناوری و کارآفرینی دانشگاه، به چالش فاصله میان فضای دانشگاه و محیط کار پرداخت. وی اظهار داشت که آنچه در دانشگاه ارائه میشود، مباحث پایهای، تئوریک و علمی مفیدی است؛ اما محیط بازار کار و صنعت به نگاهی تجربیتر و مواجهه با مسائل واقعی نیاز دارد که گاه با فضای آکادمیک فاصله دارد. ایشان با اشاره به تجربه شخصی خود هنگام ورود به بازار کار گفت: «دانشجویان نباید انتظار داشته باشند که بدون هیچ چالش و آمادگی قبلی وارد صنعت شوند، بلکه لازم است صنعت و دانشگاه، هر دو نگاه خود را تعدیل کنند. صنعت باید به توانمندی و هوش جوانان اعتماد کند و با ارائه فرصت و ایجاد اعتماد به نفس، فضای رشد را برای آنها فراهم سازد.»
وی در ادامه، سه محور اصلی را برای کاهش فاصله میان دانشگاه و صنعت تشریح کرد:
- نقش دانشگاه در توسعه مهارتهای مورد نیاز بازار کار: به گفته ایشان، برنامههای آموزشی و پژوهشی دانشگاه باید تا حد امکان پاسخگوی نیازهای واقعی صنعت باشند. همچنین، علاوهبر دورههای تخصصی مرتبط با بازار کار، برگزاری دورههای آموزش مهارتهای نرم ضروری است تا دانشجویان بتوانند توانمندیها و پروژههای انجام شده خود را به شکلی مؤثرتر معرفی کنند.
- نقش صنعت در تقویت همکاریهای فناورانه و پژوهشی: مدیر برنامهریزی فناوری و کارآفرینی دانشگاه، فعالتر شدن بخشهای تحقیق و توسعه در صنایع و افزایش رقابتپذیری آنها را از عوامل مؤثر در توسعه همکاریهای دانشگاه و صنعت دانست و بر ضرورت فراهمسازی زمینه تعامل مؤثرتر میان این دو بخش تأکید کرد.
- نقش دانشجو: دکتر خادم، دانشجویان را مهمترین حلقه این زنجیره دانست و خاطرنشان کرد که آنان باید از سالهای ابتدایی تحصیل، نسبت به آینده حرفهای خود دغدغهمند باشند. به گفته وی، ایجاد تعادل میان آموزشهای تخصصی و مهارتهای تجربی، برقراری ارتباط با استادان و فعالان باتجربه صنعت، مشارکت در رویدادها و همایشها و تقویت مهارتهای رزومهنویسی و معرفی توانمندیهای فردی، از جمله اقداماتی است که میتواند آمادگی دانشجویان را برای ورود به بازار کار افزایش دهد.
وی در پایان ابراز امیدواری کرد که برگزاری چنین رویدادهایی بتواند نقطه عطفی در شناسایی دقیقتر نیازهای صنعت از سوی دانشگاه و افزایش تعامل صنایع با فضای آکادمیک و دانشجویان جویای کار باشد.
فناوری عاملی کلیدی در افزایش بهرهوری و رقابتپذیری تولید
در بخش دیگری از مراسم افتتاحیه، جناب آقای دکتر افروخته، معاون توسعه صندوق نوآوری و شکوفایی، با پرداختن به موضوع اشتغال و تولید، به تشریح عوامل مؤثر بر توسعه اقتصادی و جایگاه فناوری در افزایش بهرهوری و توان رقابتی بنگاهها پرداخت.
نیروی کار، سرمایه و فناوری؛ سه عامل مؤثر بر تولید
معاون توسعه صندوق نوآوری و شکوفایی اظهار داشت که برای تولید، دو عامل مهم «نیروی کار» و «سرمایه» مورد نیاز است و برای افزایش تولید باید متناسب با اهداف، ترکیب این دو عامل را افزایش داد. وی افزود که برای جذب نیروی کار بیشتر و توانمندتر، لازم است تقاضا برای تولید نیز افزایش یابد. معاون توسعه صندوق نوآوری و شکوفایی در ادامه، فناوری را به عنوان عامل سوم و مؤثر بر تولید مطرح کرد و توضیح داد که در همه شرایط، افزایش نیروی کار و سرمایه تنها راهکار توسعه تولید نیست؛ بهویژه در شرایطی که محدودیت منابع، از جمله کمبود سرمایه یا نیروی کار وجود دارد، توسعه فناوری میتواند راهکاری اساسی برای افزایش بهرهوری باشد. وی همچنین تأکید کرد که حتی در صورت برخورداری از نیروی کار و سرمایه فراوان، اتکای صرف به روشهای سنتی تولید پاسخگوی نیازهای رقابتی بازار نخواهد بود؛ چرا که افزایش قیمت تمامشده محصولات میتواند توان رقابتی آنها را کاهش دهد.
از دانش تا فناوری؛ ضرورت تبدیل ایده به محصول
دکتر افروخته در ادامه سخنان خود، با طرح این پرسش که «تکنولوژی چیست؟»، فناوری را محصول دانش و توانایی بهکارگیری خلاقانه آن دانست. وی با تأکید بر تفاوت میان دانش و فناوری خاطرنشان کرد که برخورداری از دانش، شرط لازم برای دستیابی به فناوری است، اما بهتنهایی تضمینکننده تحقق آن نیست. به گفته وی، فناوری زمانی شکل میگیرد که فردی برخوردار از دانش، با بهرهگیری از خلاقیت و مهارت، دانش خود را از طریق ایدهپردازی و طی فرآیند توسعه، به فناوری و سپس به محصول اولیه تبدیل کند. این رویکرد، ضرورت توجه به فرآیند تبدیل دستاوردهای علمی به محصولات کاربردی و قابل عرضه در بازار را برجسته میکند.
راهکارهای توسعه اشتغالپذیری و حمایت از شرکتهای دانشبنیان
ایشان در بخش پایانی سخنان خود، مجموعهای از راهکارها را برای مواجهه با چالشهای اشتغال و توسعه فناوری مطرح کرد که مهمترین آنها عبارتاند از:
- شناسایی نیازهای واقعی جامعه: شناسایی نیازهای واقعی جامعه و یافتن راهکارهای علمی و عملی متناسب با سطح و شدت نیازها، از جمله اقدامات ضروری برای پاسخگویی مؤثر به مسائل موجود است.
- توسعه دورههای مهارتی در دانشگاهها: دانشگاهها باید در کنار آموزشهای نظری، به برگزاری دورههای مهارتآموزی و آموزش مهارتهای نرم و تخصصی متناسب با نیازهای بازار کار توجه کنند تا دانشجویان برای ورود به محیط حرفهای آمادگی بیشتری داشته باشند.
- حمایت از شرکتهای دانشبنیان: صندوق نوآوری و شکوفایی بستههای حمایتی متنوعی، از جمله تسهیلات مالی، کمکهزینههای تحقیق و توسعه، ضمانتنامهها و حمایتهای مرتبط با ثبت اختراع، ثبت برند و دریافت مجوزهای استاندارد را برای شرکتهای دانشبنیان فراهم کرده است. این حمایتها با هدف کمک به توسعه فعالیتهای فناورانه و تسهیل تجاریسازی محصولات این شرکتها ارائه میشوند.